SOLCE(1) |
Solce1

Nazwa:

Forma podstawowa: Solce

Klasa toponimu:

urbanonimy

Charakterystyka obiektu:

zabudowania i magazyn soli

Atrybuty obiektu:

zabudowania i magazyn soli w pobliżu Bijasowic, Zabrzegu i Porąbka, mto Bieruń

SENGŚ:

tom 12, strona 145

Lokalizacja:

Przynależności administracyjne pow. tys., woj. śl. (2002)

Lokalizacja opisowa: tys., śl.

Materiały historyczne:

Forma nazewnicza Rok zapisu Adres bibliograficzny URL Uwaga
Vorwerk Solce Fl1 70/3
1750 MPszcz
Solce 1845 K45 305
Solce 1864 TriestI 592
Solce 1886 OET 198
Solce 1900 Myc 47
Solce 1908 SOV08 264
Solce 1919 SOV19 244

Etymologia:

N. kult. Solce (typ Siedlec-Siedlce) w l. mn. od n. Solec: sól z przyr.-ec, tj. ‛składnica soli’ nazwa związana z dawnym handlem solą, por. gw. solec ‛źródło wody słonej’. W urbarzu z roku 1629 czytamy: Saltz-Niederlage, so von Wieliczka und Krackow auf dem Wasser geliefers wird. Geben von Thonnen Niederlage-Geldt = 1 kreutzer und Zohl 3 Krentzer; und wenn ein Speicher erbauet würde, könnte solcher Zins duppelt erchohet und genossen werden (pod „Biassowitz”). Później powstał tu folwark, do kopciowskich dziedziców należący, Solcami nazwany, wspomniany w r. 1731 jako Solce. Magazyn soli był tu jeszcze w r. 1863. Na mapie sporządzonej przez Massenbacha około 1750 r. jest tu folwark zwany Solce oraz dwa domki z dopisem kopalnia soli (Salzgruby), co widocznie mylne, bo mogła tu być tylko warzelnia soli (por. MPszcz).